با لبخندی پیروزمندانه گفت:

دیروز “ذ” رو دیدم.. با زنش .. 10 تا کیسه جنس دستش بود..

( یاد 8سال پیش  افتادم که “ذ” می گفت نمیذارم هیچ وقت کیسه ی خرید دستت بگیری..عوض نشده بود!)

گفتم قبول داری علاقه ش به من حد و اندازه نداشت؟

برای اولین بار سری به علامت تایید تکون داد ..بی هیچ کلامی

گفتم پس مرض داشتی انقدر همه رو آزار دادی؟

گفت من خیلی تلاش کردم برای بدست آوردنت..

گفتم چه فایده؟!

از سکوت غمبارش ! معلوم بود فهمیده چی میگم ..

 از اینور مونده .. از اونور رونده..

.

پ.ن:

* این نخستین اعتراف افسوس وار برام خیلی جالب بود

** فکر نمی کردم خراب شدن سیستمم تا این حد روی روحیه م اثر منفی بذاره!