عادت كردم..

به يه سري چيزا كه اصلن خوب نيست عادت كردن بهشون..

اما خب شد ديگه .. چه كاركنم

اما فكر مي كنم اگر ” عادت كردن “ نبود همه از دم 24 ساعته سرويس مي شديم

.

.

.

.

كاش هميشه هواي تهران همينطوري بود.

آدم حال مي كنه همش تو خيابونا وول بخوره

( چقدر من مثبتم .. با چه چيزايي حال مي كنم! )

.

.

.

كاش ميشد رو منشي تلفن گفت دستگاه حلال كني ! بنده خراب شده ..

حالا حالاها هم تا حماقتهاي بعدي درست شدني نيست..لطفن مزاحم نشويد

.

.

نگاه سنگينش كمي روي نگاهم فشار مياره .. خيلي اعتماد به نفس داره .

خيال مي كنه به خاطر موقعيت شغليش هيچ كس بهش نه نميگه..

به خاطر همين هم از ترفندهاي خيلي ناشيانه  و ابتدايي استفاده ميكنه .. البته تا حدي هم حق داره ..

 اما من از اين سنگيني نگاه حالم بهم ميخوره ..

و يه روزي بهش خواهم گفت آقاي دكتر كه خيال مي كني كسي هستي ..

هستي ..اما  با وجود همه موقعيت مثبت تحصيلي و شغليت حاضري شگردهايي به كار ببري كه  زن جماعت توجهش جلب بشه…

تو موفقي..اما اگر يك انسان محكم تر ازخودت اراده كنه،

همه ي پيكره ي محكمت  مثل سوزني كه به تن بادكنك فرو ميره

 با يك سوزن تيز نابود خواهد شد!

خدا كنه گيرت همچين كسي نيفته !!!

 

…